Beveiligd: Bloot

Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:

Wachtwoord:

Nu ook “een lach” op foto…

En ik maar foto’s maken om die lach eindelijk vast te leggen…
En wat zegt Nico dan als hij thuis komt “wat een lelijke foto is dat?!”
Tja, misschien is het wel waar… toch vind ik het leuk dat die lach eindelijk eens op papier heb kunnen “pakken” / “plakken”.

Alsmaar meer actie!

Op het bed

Foto’s nemen en Isla ondertussen “entertainen”… niet simpel. Samen op het bed, waar ik kan ”springen” vindt ze wel heel leuk

Papa en zijn meisje

Grote liefde!

Alles wordt “wazig”

Toen ik zwanger of net bevallen was, vond ik het vreemd dat mijn moeder bepaalde zaken niet meer wist. Nu begrijp ik dat.

De eerste maanden beginnen al te vervagen. Onze kleine meid is nog piepklein, maar nu al zijn er bepaalde zaken die steeds meer naar de achtergrond verdwijnen.
Dat kleine Isla in haar slaap knorde en scheten liet als geen ander. Dat Nico en ik uit ons bed huppelden omdat we dachten dat ze wakker was. Nu weten we wel beter en blijven we rustig liggen.
Aanvankelijk sprongen we in actie als Isla slechts een kik gaf, nu zijn we er al meer gerust in dat wenen nu eenmaal bij een baby hoort (hoewel haar even laten wenen toch nog steeds een grote inspanning is).
En zo zullen de moeilijke dagen van in het begin, plaats maken voor mooie herinneringen. In een hoofd is nu eenmaal niet zo veel plaats.
Het is toch veel leuker mooie dingen te onthouden, dan moeilijkheden. Niet?

Het wordt alsmaar leuker, ongetwijfeld. Maar het is ook hard werken en aanpassen. Niet meer weg kunnen als de papa weg is. Niet meer kunnen rusten wanneer ik dat wil. Het luilekkerleven is toch gedeeltelijk voorbij. Want gewoon “niksen” vindt ze nu al niets meer! Ze wil ACTIE!

Alles gebeurt al veel bewuster. Grijpen, spelen.
Maar jammer genoeg houdt ze dat voorlopig nog maar even vol.
En dan kan de mama terug met Isla wiegen, rondlopen, haar sussen of gewoon lekker knuffelen.

Isla de ijsbeer

Grappig plaatje…

Schema

De eerste weken lag het thuis vol met briefjes waar de tijdstippen slapen, wakker, eten,… genoteerd werden. Dit omdat iedereen beweerde dat er één of ander schema te voorschijn zou komen…
Gewoon een ingevuld documentje om het zeker niet te vergeten
(op het schema klikken om te vergroten)