In de kribbe gaat het steeds beter…

Als ouder is het toch vreemd dat zaken die over je kind verteld worden “raar” aanvoelen.
Als ik als commentaar krijg dat Isla “moeilijk” is of als ze alleen maar “serieus” kijkt, trek ik me dat aan. Ik weet dat ze gelijk hebben, maar ergens hoop ik dat iedereen haar graag heeft (of voor haar smelt).
Och ja…
Maar het gaat alsmaar beter, zowel in de kribbe als thuis. Ze speelt steeds beter, ze slaapt steeds gemakkelijker in.
Blijkbaar heb ik er toch goed aan gedaan haar in de vakantie in de kribbe in te schrijven!!!! Ik mag er niet aan denken dat we die “wen- marteling” opnieuw zouden moeten beleven in september.

Het eerste tandje is er!!!!!

Dit weekend leek Isla last te hebben van haar tandjes. Ze was hangerig, kon maar moeilijk slapen,… maar maakte geen koorts.
Haar leeftijd deed alvast vermoeden dat de tanden er aan kwamen… en inderdaad… het moet “toen” geweest zijn, want het eerste scherpe randje is er!!!
Hoera, die mijlpaal hebben we ook alweer gehad!

Kijk, kijk ik ga… achteruit…

En maar spartelen en maar pogingen ondernemen om vooruit te komen.
Hoe harder Isla probeert, hoe meer ze achteruit schuift… tot ze uiteindelijk onder de kast ligt
Wanneer zou ze de vooruitschakelaar vinden

Bij papa

Af en toe moet Isla eens bij de papa.
Om Isla-oppastijd en garagetijd te combineren liet hij Isla wat spelen op zijn mat (die hij eerst een grondige stofzuigbeurt liet ondergaan).

De strijd om de afstandsbediening

…zal voortaan gestreden worden tussen moeder en dochter

Isla wordt een ECHT kindje!

Ze wordt groot en geleidelijk aan kan ze meer zelfstandig.

Wat Isla al flink kan: rechtzitten, lachen, knuffelen (het hele gezicht nat likken), plezier maken, op haar buik liggen en zo hard met armen en benen bewegen (“zwemmen”) dat ze achteruit gaat, heel goed eten, alles maar dan ook alles in de mond steken,…
Liedjes zingen en dansen vindt ze FANTASTISCH!!!! Ook de was die aan de waslijn hangt vindt ze ONGELOOFLIJK!!!

Maar ze kan ook, laten blijken als er iets is dat niet is zoals ze wil, regelmatig wakker worden ’s nachts, heel veel aandacht vragen thuis

Alles op zijn tijd denk ik dan. Elk kind zijn eigen tempo. Tandjes zijn er nog niet.

Samen dutten

Ze zeggen dat samen slapen gevaarlijk is.
Maar ze zeggen zo veel…
Ze zeggen dat samen in de zetel liggen gevaarlijk is.
Maar ze zeggen zo veel…
Ik trek er mij niets van aan.
Niets zo rustgevend voor moeder als dochter als samen slapen.
Slechte gewoonte? Ik weet het niet.
Voorlopig is Isla nog niet uit de zetel gevallen… Voorlopig??
Ik hoop dat het niet zal gebeuren, maar ik heb zo een vreemd (moeder)voorgevoel.

Tandje op komst?

Isla lijkt voortdurend met haar tong over haar tandvlees te “wrijven”. Zou er dan toch nog eens een tandje komen?

En toen gebeurde het… bijna

Op vrijdag let moeke (= schoonmoeder / buurvrouw) op Isla.
Vandaag moest ik wat later vertrekken en zat nog wat te prutsen met Bieke aan het Turkije project voor zondag.
“Moeke” was haar spullen (kledij, sleutels, gsm, portefeuille) al komen brengen en had Isla alweer in haar eigen bedje gelegd.
Ik maakte me klaar en bracht de babyfoon bij mijn schoonmoeder, die ondertussen thuis aardappelen stond te schillen.
Ik “sloot” de voordeur, stapte in de auto en wou vertrekken…
Plots staat ze hijgend aan mijn auto.

Aanvankelijk had ik niet eens door waarom.
Tja haar spullen, dus ook haar sleutels, lagen binnen.

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
Amai wat een geluk dat ze kwam.
Wat een geluk dat ik nog niet vertrokken was.
Wat een geluk…

Soms zit het mee!!
Gelukkig maar!!!

Ergernis…

Gisteren was het weer zover.
Isla was weer geconstipeerd. Rood gezichtje van het duwen en daarna met de beentjes trappelen en wenen. Ondertussen weten we al dat dat krampjes zijn. Soms is het snel over, maar vandaag hebben we uit pure miserie onze uitstap moeten afbreken om naar huis te komen.
Een glycerinestopje bracht verlichting…de str*nt kwam… en wat voor één!
Tjonge tjonge…het was precies een hondendr*lleke (zo groot en stevig), zelfs een deel in het… oranje!!
Maar goed, denk dat die omschrijving duidelijk genoeg is…

Het was weer eens door wat er in de kribbe op tafel had gestaan (gisteren stonden er nl worteltjes op het menu). Hoewel ik al verschillende keren aangegeven heb dat ze last heeft van constipatie lijken ze me niet te geloven.
Terwijl ik al verschillende keren heb gevraagd om (voorlopig) geen wortels, koekjesmeel, rijst en banaan te geven lijken ze gewoonweg niet te luisteren.

GGGGGRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR

Dat ze iets over het hoofd zien kan ik nog begrijpen, maar dat ze dan ook nog in het schriftje schrijven dat een kind eens een dag geen stoelgang kan maken…

HALLLOOOOOOOOOOOOOOOO????
Is het hun kind of het mijne???

Je zou voor minder een kindje weghalen en thuisblijven