Gekke bekken

Met papa spelen is plezant!

Ventileren is relativeren!!

Amai, zou ventileren ook echt relativeren zijn?
Zou het dat zijn??

Of is het de melk?
Gisteren ben ik nl terug naar Aptamil HA2 overgestapt?
Het lijkt me onwaarschijnlijk maar ik durf het risico niet nemen en ik blijf de Aptamil HA2 gewoon doorgeven…

Of ligt het gewoon aan het duidelijk zijn?? Ik heb Isla bij mij genomen en heb een aantal zaken verwoord:
- waar Nico is (in Amerika)
- waarom hij weg is (voor het werk, om centen te verdienen )
- hoe lang hij daar al is (van vorige week donderdag)
- hoe lang hij daar blijft (tot overmorgen, donderdag)
- dat hij zeker terugkomt (daar ga ik toch vanuit)
- hoe hij daar is (met het vliegtuig, heel lang vliegen)
- wat ik daar zelf van vind (niet leuk, maar dat wil niet zeggen dat ik niet meer graag thuis bij haar ben)…

Ik gaf haar ook een extra foto waar zij samen met haar papa op staat. Die hangt aan de kast, zodat ze er mee kan spelen. Zo is het misschien allemaal iets tastbaarder voor haar.

Ik legde in de voormiddag zelfs uit waarom ze in bed moest, waar ik zou zijn als ze sliep en wanneer ik haar zou komen halen.

En wat bleek tot mijn grote verbazing??? Ze ging 2 keer in bed om te dutten… Waaaaw!
On-ge-loof-lijk!!!
Toegeven, in de namiddag na de uitstap lukte het niet meer om te slapen, omdat haar slaapje in de kinderwagen onderbroken was…

Toch moet ik zeggen dat ik deze kleine succeservaring zo overweldigend vind dat ik er zeker mee doorga!
Uitleggen, uitleggen en nog eens uitleggen!
Bedankt voor de tip Susan!

Baby- fluisteraar

Na een babbel met Susan kon ik alles weer in een ander perspectief plaatsen.
“Maaike, het is toch goed dat ze karakter heeft… dan zal ze niet over zich laten lopen.”

“Maaike, het is toch normaal dat ze bij jou wil zijn… dat betekent dat ze je graag ziet en van jou wil leren.”

“Maaike, ik geloof niet in die scheidingsangsttoestanden, want bij mijn zoon (bijna 4 jaar) is dat nog niet gestopt” “Hij wil nog steeds weten wat ik ga doen en of ik ga terugkomen.”

Slik…
Denkt zij daar anders of gewoon meer over na??

Ook gaf ze me een link om via internet de afleveringen van de baby- fluisteraar te bekijken. Ze had daar gezien dat je heel veel aan kinderen moet uitleggen. Het “waarom” verduidelijken. Ook als je denkt dat ze het nog niet begrijpen.

Uitleggen wat je eigen frustraties zijn.

Uitleggen waarom ze vb moet slapen…

Dus ik zou het maar eens doen. Ik zou het allemaal eens uitleggen aan kleine Isla wat ik van haar verwacht.

Zou het helpen??

Zou het???

I hope so

Hoe staan de zaken er voor?

Nico zit in Amerika.
Ik ben alleen thuis.
Isla is vervelend. Heel vervelend…
Na een gesprek in de kribbe gisteren heb toch wel de bevestiging gekregen dat het niet aan mij alleen ligt. Daar zeurt ze soms ook een hele dag, daar wordt ze soms alleen gezet omdat ze denken dat het te druk voor haar is, daar kan ze niet altijd alleen spelen, daar eist ze soms ook de hele tijd aandacht,…

Het lastig zijn is begonnen na het groot verlof.
Wat zouden de oorzaken kunnen zijn:
- het contrast vakantie – kribbe is wat groot, waardoor ze misschien haar draai wat kwijt is (ze heeft toch al goed alleen kunnen spelen?)
- doordat ze nauwelijks wil slapen (oververmoeid?) draait ze over haar toeren
- ergens pijn?
- het voor haar spelen van “sommigen”, het constant reageren op haar gejengel zelfs als het van ons niet mag (“dat efkes toch geen kwaad kan” horen we dan elke keer).

Ik de kribbe zei Brigitte (iemand met 30 jaar ervaring) dat ze dat nog nooit gezien heeft… Iemand die de hele tijd maar zeurt, iemand die al van zo klein zo een eigen wil heeft…
Pfff
Ergens was ik toch wel blij dat ze dat zei. Vooral omdat ik het niet ben die het zo uitvergroot… Ergens doet het mijn moederhart ook heel veel pijn.
Waarom kan ze toch niet gewoon zoals de anderen zijn?
Heb ik ergens een fout gemaakt?

Ik weet zo goed hoe het allemaal moet in theorie, maar in praktijk is het toch zo moeilijk…
Ik weet dat je negatief gedrag moet negeren en positief moet belonen.
Maar ze stelt nog zo weinig positief gedrag…
Wat zou er toch met mijn meisje zijn?
Is ze misschien niet gelukkig????

Het is tijd om het tij te keren…

Amai amai…
Dat Isla karakter had wist ik al, maar dat ze zo zou volharden in haar boosheid wist ik niet.
Gisteren heeft ze van 16.00 tot 17.00 gebruld.
Ik vind maar dat ze alleen ’s middags in haar bedje moet slapen.
Ik vind maar dat ze alleen moet kunnen spelen.

Maar zij denkt daar duidelijk anders over.
Ik kan toch niet altijd met haar op zwier gaan zodat ze stil wordt.
Ik kan haar toch niet altijd bij mij leggen om te slapen.
Ik kan ze toch niet altijd de volle 100% aandacht geven.
Ik kan het gewoon niet…

Maar dat zij niet akkoord is met wat ik vind, blijkt uit haar gejengel.

Alleen is dat niet te dragen, daar ben ik nu maar weer eens van overtuigd. Ik krijg haar niet rustig zodat Nico dat kan.
Bij mij valt ze overdag NOOIT in slaap in haar bedje. NOOIT NOOIT NOOIT
Ik krijg er iets van.

Isla lust gewoon alles!

Die doos fascineert Isla al zo lang.
Nu mag ze zelfs eens proeven wat er inzit.
De popcorn bevalt haar wel (maar wat lust ze eigenlijk niet?).
Van papa mag dat niet, maar van mama wel

Rechtstaan gaat ook alsmaar vlotter. Zelfs 1 hand loslaten zorgt er niet meer voor dat Isla direct op de grond valt. Zich optrekken, langs de kant van de tafel kleine minipasjes zetten, voorzichtig langs de zetel lopen… het is allemaal even leuk!
Maar wat Isla het liefst van al doet is alles van de salontafel gooien!

Pfff stressssssss

De maand september is al een tijdje bezig. Een haatmaand!
Alles terug opnieuw opbouwen, nieuwe leerlingen, nieuwe ouders,… alles nieuw.
Onderhandelen over uren, 101 zaken aan mijn hoofd.
En mijn klein meisje…
die moet afkicken. In de vakantie zo veel en nu zo weinig tijd van mama. Hoe kan dat nu?

En ook ik loop in de val. Ook ik geef toe aan haar gejengel. Ook ik bekrachtig negatief gedrag. Ik weet het allemaal wel, maar toch is het moeilijk om dat te negeren…

En ons meisje slaapt weer heel dikwijls tussen ons in. Tja…
Pedagogisch zal daar ook wel wat op te zeggen zijn. Toch vinden noch Nico, noch ik het erg als er een knuffelbaby tussen ons in ligt. Er zijn ergere dingen in het leven. Veel ergere dingen…

Nu maar hopen dat ik een optimaal uutrooster in elkaar kan flansen.
Nu maar hopen dat het een aangenaam jaar wordt.
Nu maar hopen dat Isla snel weer aan de werksituatie van mama gewoon is

Dragen

Jammer genoeg wordt hij hier des huizes veel te weinig gebruikt… de draagdoek… Ikzelf gebruik hem enkel voor korte boodschappen of uitjes (omdat ik Isla echt niet langer kan dragen… tja niet sterk zijn heeft dus vele nadelen ). Isla vindt het fantastisch! Haar papa kan het gelukkig wel wat langer volhouden!!

Eerste keer koekje met…

… chocolade.

Het was geen liefde op het eerste gezicht de eerste smaak…
Wie weet, misschien komt dat nog…

Spelen