"Jaja"

Naast “neen” heeft “ja” nu ook zijn intrede gedaan in Isla haar woordenschat. Op bijna alle vragen antwoordt ze met “ja” of “jaja”.
Grappig… maar soms toch ingewikkeld…

Mama: ” Heb je genoeg?”
Isla: “ja”
(maar de gebaren doen iets anders vermoeden)

Mama: “Wil je nog een boterham?”
Isla: “ja”

Jamaar wat is het dan?
Dan maar ondervinden dat die laatste boterham er een te veel was, als die helemaal uit elkaar getrokken wordt en vervolgens in haar beker water belandt…

Een “ja” antwoord (zelfs al begrijpt ze de betekenis nog niet helemaal) is in ieder geval een stuk aangenamer dan een gebrulde “neen”.

Toch denk ik dat ze voelt dat dit een “aangenamer” en “vrediger” woordje is.

Uitzieken mislukt…

Vorige week ben ik een week thuisgeweest. Overdag kon ik rusten, maar ’s avonds niet… Aja want als Isla thuis is is er ACTIE…
Wanneer zij ’s avonds in bed lag, kroop ook in er in…

Een actief weekend (zonder wederhelft) en één werkdag later ben ik terug bij af… terug ziek, terug een week thuis, terug aan de antibiotica.

Ik wil niet plooien, ik wil niet rusten…
Toch moet ik…
Hoe doen anderen het toch om te genezen?

ACTIE

Een hele dag binnenblijven is niets voor Isla.
Haar speelgoed moet ik regelmatig afwisselen zodat het lijkt alsof het nieuw is. <
Een hele dag thuisblijven is niets voor Isla.
Haar beloven dat we in de namiddag een uitstap doen, zorgt er voor dat ze gemakkelijker een dutje doet, en voor dat dutje doen we veel !
Als het droog is, ideaal om buiten te spelen en op pad te gaan!

Speenvarken wordt tam lammetje

Na enkele zeer speenvarkenachtige toestanden heeft Isla begrepen dat tegenpruttelen niet helpt.
Dat puffmasker moet op en puffen zal ze.

Als ze een klein beetje meewerkt volgt er gejuig, luid applaus en tja ook bumba (hoe pedagogisch, maar ook dat zullen we afbouwen)!!!
Tja, en wie kan daar tegenop?
Uiteindelijk plooit ook zij
Gelukkig maar… want 3 keer per dag zo een toestanden… er zijn leukere dingen

Aanhankelijk

Het ene kind hangt meer aan je broek dan het andere.
Maar dat er zo’n aanhankelijke, knuffelgrage kindjes waren als Isla… daar had ik nooit bij stilgestaan.
Soms vraag ik me zelfs af of het nog normaal is…

En zo hebben moeders toch altijd iets om over te piekeren zeker?

Maagscintigrafie

Deze ochtend moest Isla naar het ziekenhuis. Nico ging met haar mee.
In haar ochtendfles kreeg ze een radioactieve vloeistof. Ze moest 1 uur platliggen en door de vloeistof konden ze de weg, die de melk aflegde, volgen. Op die manier zouden ze kunnen afleiden of reflux de boosdoener van het steeds terugkeren van het hoesten is…

Ik ben benieuwd naar de uitslag.

Zucht zucht

Bumba zijn hypnotiserende werking heeft slechts 2 keer dienst gedaan.
Slechts 2 keer heeft Isla goed gepuft.

Zou die medicatie vies smaken?
Zou dat masker anders voelen?
Wat zou het toch zijn???

Het aërosolmasker laat ze, in tegenstelling tot dat puffmasker, goed opstaan en ze blijft rustig zitten.
Nu wel, maar het is ooit anders geweest… (zucht) . Het is ooit net zo een strijd geweest als nu (zucht, zucht) .

Waarom is het toch zo moeilijk om uit te leggen dat je dat niet doet om te pesten, maar om te genezen (zucht, zucht, zucht)!

Nog één gesneuveld!

Ook mama’s worden ziek… Spijtig genoeg!
Gelukkig is Nico sinds gisteren thuis…
Gelukkig is Isla al beter zodat ze naar de kribbe kan…
Gelukkig, want uitzieken en “moederen” zou ik nu niet kunnen…

(Ma)macgyver

Als moeder moet je toch inventief zijn… zo ook met het puffmasker probleem.
Hoe zorg je er in zo kort mogelijke tijd voor dat je meisje dat masker op haar gezicht wil en RUSTIG blijft in- en uitademen?

Vandaag bedacht ik…
… als ik haar even aan dat masker en die medicijnen laat “wennen” (door er haar (onder begeleiding) mee te laten bouwen )…
… als ik dat nu eens bij mezelf demonstreer (maar dat leek een averechts effect te hebben)…
… als ik er nu eens niet te veel tra la la van maak…
… als ik nu eens het aërsol-masker (iets wat nu eindelijk rustig gebeurt) onder begeleiding van Bumba vervang door het puff-masker…

en hoera hoera het lukte!!!
Leve de hypnotiserende werking van BUMBAAAAA!

Zucht

Misschien waren we te enthousiast over die buisjes.
Misschien dachten we dat al het “ziekte-leed” gestreden was.
Misschien waren we gewoon niet realistisch…

Vorige week was Isla niet goed. Maar een bezoek aan de huisarts en een weekje vakantie later was haar darmflora helemaal hersteld. Ze bleef wel hoesten, maar dat kon allemaal te maken hebben met het uitkomen van de tanden. Ze bleek er weer helemaal klaar voor om er in de kribbe tegenaan te gaan…

Maar jammer genoeg was haar tiptop gevoel van korte duur. Donderdag maakte ze in de kribbe al heel hoge koorts (39,7°C), wat donderdagnacht herbegon.
Wat een hoge koorts!!
Het bleef gelukkig onder de 40°C.
Er kwamen gelukkig geen koortsstuipen bij te pas.
Gelukkig…

De koorts bleef een tijdje rond de 39,5°C hangen maar zakte uiteindelijk spontaan naar onder de 38°C.
Het was behoorlijk stressy allemaal, maar Isla deed het goed!!

Het verdict van de kinderarts (na foto’s van de longen, vermoeden longontseking) : “geen longontsteking”, “piepen”, “kraken”, “chronische bronchitis”,…
Zucht, zucht, zucht,… alweer!

Wat de precieze oorzaak van haar overgvoeldige luchtwegen is, weten ze in het ziekehhuis niet. Een aantal factoren zijn al uitgesloten (weerstand is volgens bloed ok, allergie was in bloed niet aanwezig).
Om uit te sluiten dat reflux (wat onwaarschijnlijk is) de oorzaak is staat er dinsdag nog een onderzoek op het programma.
Leuk is toch anders…

Deze keer geen antibiotica. Ik weet niet of mijn uitdrukkelijk geklaag over de medicatie daar mee te maken heeft.
Isla moet het samen met de puf (ipv aërosol) proberen overwinnen.
Maar ze heeft het niet op dat pufmasker… Ze duwt het ding met man en macht opzij. Voorlopig doet ze het dus zonder medicatie.
Ik hou mijn hart vast…

Zieke kindjes… ik had toch onderschat hoe een impact dat op mij zou hebben.