Zucht

Misschien waren we te enthousiast over die buisjes.
Misschien dachten we dat al het “ziekte-leed” gestreden was.
Misschien waren we gewoon niet realistisch…

Vorige week was Isla niet goed. Maar een bezoek aan de huisarts en een weekje vakantie later was haar darmflora helemaal hersteld. Ze bleef wel hoesten, maar dat kon allemaal te maken hebben met het uitkomen van de tanden. Ze bleek er weer helemaal klaar voor om er in de kribbe tegenaan te gaan…

Maar jammer genoeg was haar tiptop gevoel van korte duur. Donderdag maakte ze in de kribbe al heel hoge koorts (39,7°C), wat donderdagnacht herbegon.
Wat een hoge koorts!!
Het bleef gelukkig onder de 40°C.
Er kwamen gelukkig geen koortsstuipen bij te pas.
Gelukkig…

De koorts bleef een tijdje rond de 39,5°C hangen maar zakte uiteindelijk spontaan naar onder de 38°C.
Het was behoorlijk stressy allemaal, maar Isla deed het goed!!

Het verdict van de kinderarts (na foto’s van de longen, vermoeden longontseking) : “geen longontsteking”, “piepen”, “kraken”, “chronische bronchitis”,…
Zucht, zucht, zucht,… alweer!

Wat de precieze oorzaak van haar overgvoeldige luchtwegen is, weten ze in het ziekehhuis niet. Een aantal factoren zijn al uitgesloten (weerstand is volgens bloed ok, allergie was in bloed niet aanwezig).
Om uit te sluiten dat reflux (wat onwaarschijnlijk is) de oorzaak is staat er dinsdag nog een onderzoek op het programma.
Leuk is toch anders…

Deze keer geen antibiotica. Ik weet niet of mijn uitdrukkelijk geklaag over de medicatie daar mee te maken heeft.
Isla moet het samen met de puf (ipv aërosol) proberen overwinnen.
Maar ze heeft het niet op dat pufmasker… Ze duwt het ding met man en macht opzij. Voorlopig doet ze het dus zonder medicatie.
Ik hou mijn hart vast…

Zieke kindjes… ik had toch onderschat hoe een impact dat op mij zou hebben.