"Pop"

Het berichtje over Isla haar lievelingsknuffel is nog maar even gepost of ze wil nu ook altijd en overal haar “pop” bij.

Ze wil haar eigen tutje in het mondje duwen, haar het laatste beetje van haar fles geven, ook zelfgemaakte “lucht”maaltijden voert ze haar (zelfs haar eigen appel geeft ze weg!),…

Het begint behoorlijk vol te worden in Isla haar bedje want de “pop” moet nu dus ook mee!

Zou de zomer er aankomen?

De eerste echte zomerse temperaturen (jiepieeeee)…
We sleurden het kinderbadje buiten en vulden het met lekker warm water.

Ook de hangmat werd terug van onder het stof gehaald. Vorig jaar vond Isla het nog fantastisch om samen te schommelen, maar nu doet ze het liever alleen… en ook maar voor heel even…

Ik denk dat ik gek word

2 nachten…
2 nachten dwaal ik slapend door het huis recht naar mijn slapende dochter, want slapen dat doet ze.
Ik denk dat ik zo heel langzaam gek word
Hoe zou dat nu weer komen dat ik nu plots begin te slaapwandelen?

Angst?

Angst, ik vraag mij af hoe dat in een mens sluipt…
Vandaag kroop er een spin in onze lavabo, zo een grote met van die lange poten…
Ik moet zeggen, er zijn veel dingen waar ik bang van ben, maar spinnen zijn daar niet bij.

Isla was ook niet bang. Ze wou het beestje zelfs “pakken”…
Angst zou dat nu aangeboren of aangeleerd zijn?
En als het aangeleerd is, kan je dat dan doodgewoon afleren?

Elke avond…

Elke avond, voor ik zelf ga slapen stop ik Isla nog eens onder…

Elke avond, geef ik haar nog een kusje tussen haar ogen…
En elke avond ben ik toch zo trots dat ze mijn ons klein meisje is…

Buiten!!!

Dat Isla geen zittend gat is, weten we hier maar al te goed.
Het allerliefste is ze buiten… Buiten is ook zo veel te zien en te ontdekken…
Leve de lente!
Leve leven!

"Kaka in het pottie"

Zonder kinderen was ik al behoorlijk verslaafd aan opvoedprogramma’s.
Van de psycholoog met zijn paardenstaart (behoorlijk lang geleden) naar Marrie Poppinsachtige nanny’s in paarse pakjes tot huisje niet tevree op Vitaya, ik zag heel wat afleveringen.
Soms zag ik ook een aflevering van Supernanny op vtm, hoewel ik dat het minst goed vond.
Een half jaar geleden bekeek ik alle afleveringen van Baby’s wil is wet op internet. Vaak was k verbaasd over die paranormale toestanden, maar toch boeide het me.

Of ik wat van al die programma’s opgestoken heb?
Ongetwijfeld.
Vooral dat de oorzaak van vele problemen vaak bij de ouders ligt…

Een fragment speelt momenteel vaak af ik mijn hoofd. De in een paars pakje gewrongen supernanny zie ik nog zo voor mij. Als het kind, dat ze begeleidde, een plasje deed op het potje weerklonk een liedje “pipi in a potti, pippi in a potti”. Ze deden ook één of ander vreugdendansje…
De ouders waren in ieder geval enorm verbaasd. Vooral door al dat enthousiasme…

Het potjesgedoe is hier ook langzaam zijn intrede aan het doen. Een tijd geleden heeft Isla zelf een potje mogen passen / kiezen in de winkel. Ze gaat er spontaan maar ook soms op vraag opzitten. Met kleren maar vooral in haar blote flikker en heel vaak als wij ook op toilet zitten.
Echt begrijpen doet ze het nog niet want de plasjes belanden nog heel vaak op de grond en dan staat ze er maar verbaasd naar te kijken

Dit weekend was het toch 2 keer raak.
2 keer bleef Isla rustig zitten om haar st**** in haar potje te fabriceren.
En daar stonden Nico en ik als gekken te dansen en te zingen…
En nu…
… nu waren de ouders niet verbaasd
… maar het kind, van al dat enthousiasme

Ga maar eens kijken…

Soms is aankleden een regelrechte ramp. Isla wil zo ongeveel alles zelf doen, iets wat toch de nodige “moeilijkheden” met zich meebrengt. Natuurlijk mag ze proberen, maar hoe ik het ook draai of keer, het lukt nog niet alleen. Een kousje aan een voet houden zorgt er jammer genoeg nog niet voor dat ze het ook aan heeft
Om vrolijk af te ronden zette ik haar nadien vaak voor de spiegel, want boos naar zichzelf kijken dat kan ze niet volhouden

Met de “Ga maar eens kijken hoe mooi je bent” spoorden we haar aan zelf naar de spiegel te stappen . Ook kleding die ze aanvankelijk niet aan wou, kregen we op die manier toch “verkocht”
En nu doet ze het dus spontaan.
Als ze aangekleed is stapt ze vol enthousiasme naar de spiegel, staat zich als een echte dame te bewonderen en zegt “mooo” (= mooi).

Nu vroeg ik me zo af. Zou ik dat ook met een jongen gedaan hebben?

Zoenen

Isla, ons knuffelmieke, is al een hele tijd aardig aan het oefenen om het “zoenen” onder controle te krijgen.
Eerst likte ze ons gezicht af, daarna onze mond (wat meer deed vermoeden dat ze het tongzoenen inoefende), dan kwam er het bijten (in onze neus, ons wang,…).

Maar nu, nu heeft ze het dus volledig begrepen: ze kan een kusje geven met een duidelijke “smak”.  Spontaan maar ook op algemeen verzoek, al valt vooral de mama in de prijzen.
Mega-lief…
Om weer maar eens te smelten

Deeltijds single mama

Elke keer als ik er alleen voor sta groeit mijn bewondering voor alleenstaanden.
Elke keer opnieuw…

Ook ik sta er vanaf vandaag weer (voor een tijdje) alleen voor. Het motorcross- seizoen is terug bezig dus is de papa weer regelmatig van donderdag tot maandag (maar soms ook langer) ribedebie.

Tijdens de eerste grote prijs in Valkenswaard gingen Isla en ik nog een kijkje nemen, maar zo fanatiek volgen we het hele gebeuren niet dat we overal mee naartoe trekken (gelukkig maar!)

Soms vraag ik me af wat erger is…

…er echt alleen voorstaan of denken dat je het samen doet maar het toch grotendeels zelf moeten doen?