Mens erger je niet

Er zijn zo van die dagen…
… dat ik mijn ogen sluit en terugdenk aan hoe het was zonder kinderen…

- geen geschreeuw
- geen gegil
- geen gejengel
- geen woedeuitbarstingen
- geen vaste routine
- …

maar….
- alleen rust
- alleen stilte
- alleen doen waar IK zin in heb

Er zijn zo van die dagen en vandaag was er zo één…
Het gejengel, getier, gebrul was er en dit in alle toonaarden (zucht, zucht, zucht,…)

Ik bracht dochterlief naar bed.
Maar oo nee, slapen, dat wou ze niet. Wat ze dan wel wou was mij compleet onduidelijk!

Ik sloot mijn ogen (jammer genoeg lukte het niet mijn oren ook af te sluiten) en wachtte…

Maar het hield niet op. Het geschreeuw, gejengel en gegil bleef en het lukte zelfs niet meer om terug te denken aan die “rust”.

Na een tijd werd het toch stil
Muisstil, zowel in de kamer als in mijn hoofd…

Als er nu eens iets is waar ik jaloers op ben, dan is het op een kind dat gemakkelijk, veel en graag slaapt.
Zo krijg je tenminste zelf nog iets gedaan (van 20u tot 06u moet het hier gebeuren!)