Pot: vervolg van het vervolg

Gaat goed dat potjesgedoe, al zeg ik het zelf.

Isla heeft door waarvoor die pot dient (yes!)

Ze kan er gemakkelijk op en af (yes!)

Er gaan opzitten:
- soms op vraag (yes!)
- soms spontaan (vooral als ze pampervrij is vb voor het bad) (yes! yes!)
- soms weigeren met luid “neeeeeeeee” gebrul (hoort bij het karakterke / de leeftijd zeker )

Als ze in haar blote flikker loopt en er loopt plots iets langs haar benen… benoemt ze het als pipi / kaka (yes!) (tja er is toch nog wat verwarring in de juiste benaming)

Op de pot kan ze al heel bewust proberen plassen. Zelfs al heel regelmatig met resultaat ttz een plasje (yes! yes! yes! yes!)

Gaat kijken in de pot om te zien of er iets in zit (en soms voelt ze ook tijdens het plassen of er wel iets uitkomt of eens voelen in de pot, tja ‘t is een gele pot… )

Bij pipi zingt / zegt ze het liedje (”pipi in het pottie” wordt “pipi pottie”) en wijst doodleuk naar de WC (naast het potje) met een “in” (ook dat ritueel van plas overgieten kent ze dus al) (yes!). Ze zou dat overgieten ook liefst zelf doen, maar dat mag nu eens niet… want zoals ze tegenwoordig alles over haar hoofd omkapt… ik zou niet graag een naar plas ruikend kindje afzetten in de kribbe

Bij niets in de pot heft ze haar schouders met een”nee”… Ze wil dan het hele gebeuren nog een (paar) keer overdoen…
2 (à 3) keer mag ze proberen, maar dan is het echt genoeg! Zou niet willen dat het een obsessie wordt

WC doorspoelen gebeurt natuurlijk ook met het nodige enthousiasme…

Wat is Isla toch al groot