Ik was bang voor…

…slapen in een andere omgeving.

Isla doet het tegenwoordig heel goed, slapen. Zowel overdag als ’s nachts (al blijft de hoeveelheid slaap hier aan de weinige kant, 12 uur slaap op een dag haalt ze nog steeds bijna nooit *geeuw, geeuw*)

Op verplaatsing bij bobonneke lukt het slapen ook goed en hoeft die extra troost de eerste nacht niet meer. Ze wordt wel nog regelmatig wakker (doordat ook mama en/of papa op dezelfde kamer slapen) 

Het reisbedje hadden we voor de zekerheid, voor ons vertrek, uitgetest. Het opzetten bleek moeilijker dan Isla er in laten slapen

On- ge- loof- lijk! Het is ooit anders geweest.  

Toch was het een gok.

2 kids met een totaal ander schema.

• Hoe zouden we dat regelen ivm slapen?
• Zou het appartement groot genoeg zijn?
• Zou het lukken om zonder al te veel gekrijs ook nog wat rust te hebben als ze in bed liggen?
• Zouden ze niet te lastig worden door slaaptekort?
• …

De eerste nacht had ons meisje (en wij als ouders) het moeilijk. Ze bleef brullen. Met 2 kids op dezelfde kamer zorgde dat voor een mooi concert

Maar na 10 minuten had het andere meisje het gehad. Ze maande Isla zelfs aan te zwijgen: “Isa, isa…. saape”

Toch heeft ook zij nog 5 minuten geroep en gejammer van Isla moeten trotseren, want toen viel ook Isla als een blok in slaap. De wondere werking van zeelucht

De andere nachten verliepen langs Isla’s front heel goed. Isla was ’s avonds zo moe dat ze amper strijd leverde en het gejengel van het andere front gewoonweg aan haar voorbij liet gaan.

De eerste nacht lag ze plots tussen ons in omdat ze wakker geworden was en we de anderen toch nog wat rust wouden gunnen

Toch heeft ze het enorm voorbeeldig gedaan!!! Nu ja naar ons normen natuurlijk, want jammer genoeg was ze, zoals thuis, elke ochtend om 6 uur paraat. Tja en ze nog even stil houden, dat ging niet. Dus Isla wakker, iedereen wakker!