h1

24 maand of 2 jaar!!

november 8, 2008

Omdat zo een lijstje gewoon een goed idee blijft, probeer ik het elk half jaar bij te houden… 

Karakter: Isla is een ongelooflijk knuffelmieke dat houdt van knuffels krijgen maar zeker ook van knuffels geven (haar of mama’s wangen blijven de favoriete plaats om te aaien en daar vraagt ze ook heel expilciet naar “mama aaien”).
Ze kan zooo genieten om knus onder een dekentje te liggen (moeder moet haar plekje in de zetel en haar denkentje goed “afbakenen”, want… ). Gelukkig kunnen we nog knus samen in de zetel onder het dekentje…
Isla is een echt buitenkind dat houdt van buiten spelen en dieren. Liefst van al zou ze alle dieren willen “aaien” (wat was ze ontgoocheld dat ze de leeuw niet kon aaien). “Mira” (paard van Lotte) en “Moby” (poes van Bieke) worden hier dagelijks meerdere keren vermeld. Helaas pindakaas zal Isla het met haar kippen moeten doen en komen er geen andere dieren bij.
Isla houdt van zingen en dansen. Hele liedjes zingt ze!! Ze herkent de melodie (vb in een tv programma) en kan de tekst zingen of aanvullen. Ook spontaan (vb zomaar in buggy, vb als ze iets ziet waar ze een liedje over kent (vb poesje, paddestoel,,…)) rollen de teksten er uit.
Isla is enorm nieuwsgierig en leergierig. “Wa’s da?”, “wie’s da?”, “hoe moet dat?”… horen we hier voortdurend! Ze staat ook als eerste klaar om ons te helpen
Ze durft vaak veel maar kan soms nog heel bang reageren (vb geluiden van een grasmachine, geschminkte of verklede mensen,…). Heel gek.
Maar Isla kan ook een echte deugeniet en aanhanger van de grote “neen”-brigade zijn. Dankzij haar peuterpuberen wordt haar karakter gevormd. En wat voor één? Isla kan zo ongelooflijk flink zijn, maar soms…. o weeee. Op zo momenten zijn uitbarstingen van meer dan een uur heel gewoontjes. De oudjes worden getraind in consequent zijn en negeren… Niet altijd even simpel om vol te houden of serieus te blijven…

Sociaal: Isla is een sociaal diertje. Heel soms zorgen “onbekenden” nog wat voor angst, zeker als er geen “bekende” meer in de buurt is (vb in de kribbe als er een onbekende begeleidster in het groepje even oplet), Dan begint ze te roepen en te brullen…
In contact met onbekende (oudere) kindjes blijft ze vaak even van op een afstand toekijken. Langzaam gaat ze steeds dichter tot ze plots IN het spel zit. Mooi om te zien. Ze wijst andere kindjes ook vaak op hun fouten “dat mag niet” of “mooi opruimen” of… met een doodserieuze stem en een zwiepend vingertje ;-)  
Ze kan gerust haar mannetje staan en zal “haar” speelgoed zeker terug veroveren (soms nog met wenen en afwachten, soms met hardhandig iets terug afnemen). Met opzet kindjes zomaar pijn doen is gelukkig iets dat nooit in haar heen-en-weerboekje staat. En daar zijn we natuurlijk blij om!

Voeding: Isla is een flinke eter. Ze eet bijna alles. Dingen die ze niet lust spuwt ze wel ’ns uit (maar daar werken we aan ;-) )
Ze is heel ZELFSTANDIG. Ze smeert haar boterhammen zelf (maar ze wil toch altijd eerst een dosis van haar mes aflikken *zucht*), prikt of schept met haar vork. Het is echt ongelooflijk schattig om haar zo geconcentreerd bezig te zien. Soms heeft ze zelfs mes en vork tegelijk vast en houdt ze tijdens het eten haar pinkjes in de lucht. Een echte dame! :-)
De handjes die nog moeten helpen zijn eerder een uitzondering. Morsen is er soms nog bij, soms zelfs met opzet! Maar meestal blijft het behoorlijk “proper”. Bekers worden gelukkig niet meer met opzet uitgegoten, maar eten gooit ze nog heel regelmatig op de grond (om te chekken of het vandaag echt niet mag?).

Slapen: Nachtrust van 20u “gegarandeerd” tot 06.30 en dit dankzij het wekkertje. Soms horen we nog wel een “ontwaakgil” maar meestal wordt Isla daarna wel stil of horen we zoiets als “mama, (ko)nijntje slaapt nog”, waar ze rustig ligt te wachten tot het wekkertje verandert.
Het avondritueel (boekjes lezen en knuffelen) is nauwelijks veranderd en verloopt heel vlotjes. Als mama en papa thuis zijn wordt er samen gelezen en ondergestopt. Ze geniet dan ook om tussen ons beiden te liggen…
Het middagdutjesritueel verloopt thuis net hetzelfde, na het middagmaal slapen. Ipv 2 boekjes wordt er 1 boekje voorgelezen en hupsakee bed in. En vlotjes dat dat loopt. Niet te doen. Het wekkertje staat ’s middags natuurlijk niet op.
Meestal ziet ze er helemaal niet moe uit en zou het wel lukken om haar langer op te laten (zowel ’s avonds als soms ’s middags), maar routine werkt prima voor Isla! Het middagdutje duurt +/- 2 uur. Eens uit bed, is Isla haar vrolijke zelve. Zelfs als ze gewekt (vb uit auto) wordt!
Op een andere locatie (vb bij bobonneke, bij moeke, aan zee, bij Sienna) slapen, verloopt goed. De angst die ze ooit had, is compleet verdwenen. We kunnen haar al zo veel verbaal verduidelijken. Vaak is ze ook zo moe en zo ”klaar” om na haar ritueel te slapen.

Grove motoriek: Isla stapt voor- en achteruit, liefst “vrij”. Tot grote ergernis van de papa want die vindt dat ze “een hand” moet geven. Ze kan lopen, hurken, in hurk zitten, trappen vlot op en af (zelfs zonder leuning), op haar tenen rondlopen, ergens door of in kruipen, zich ergens af laten glijden (voorwaarts uit de zetel, of het bed of op de buik van de glijbaan), heel enthousiast dansen (ook met haar hoofd of handjes apart), ze voetbalt als een “grote”, gooit ballen of ander speelgoed heel gericht naar “iemand zijn kop” (in tegenstelling tot een half jaar geleden, daar liet ze het nog meer vallen), ze springt met beide voetjes van de grond  (al kan dit nog beter), rijdt in sneltempo met haar auto rond, kan tijdens het aan-en uitkleden al een beetje op 1 been blijven staan (met steun uiteraard), enz enz…

Fijne motoriek: Isla kan heel geconcentreerd bezig zijn met “fijne” handelingen. De dopjes van stiften doen en die terug sluiten of dingen overgieten met potjes of… In de zomer genoot ze daarom zo van haar keukentje en zandbak.
Maar ook schrijven, tekenen, verven, steentjes verzamelen,… vindt ze fantastisch.
Al vroeg heeft ze een voorkeur voor haar rechterhand. Haar  “pincet-/pengreep” was rond 18 maand al behoorlijk goed (en ik vond dat precies heel vroeg…).
Gelukkig gebruikt Isla voorlopig enkel papier om haar kunst op te vereeuwigen en geen meubels ;-) . Blokken, toren van Pisa, magneten, blaadjes van tijdschriften of fotoboekje omdraaien… blijven zeker favoriete bezigheden.

Spelen: Isla kan alleen spelen, maar ze speelt liever “samen”. Ze zeker in een vertrouwde omgeving geeft ze heel goed aan wie moet meedoen en wat die dan precies moet doen ;-)
Als het muisstil is thuis, zit ze meestal te lezen. Isla is een echte boekenworm, en soms echt geobsedeerd door “boekjes”. Dit betekent dat wij hier boeken moeten voorlezen alsof het onze voltijdse job is ;-)
Met intonatie vertelt ook zij (met of zonder publiek) wat er in de boeken staat. Ze houdt haar boekje dan zelfs met de tekst en tekeningen naar het “publiek”. Ongelooflijk schattig! Naar de bibliotheek gaan vindt ze fantastisch! Terug naar huis gaan is meestal iets minder fantastisch… ze wil nl in de bib blijven…
Regelmatig veranderen van speelgoed werkt hier nog steeds goed om haar te blijven prikkelen. Eerst opruimen en dan iets nieuws kiezen.
Momenteel doet ze liefst “doen alsof spelletjes”. Doen alsof ze… naar de winkel gaat en er fruit koopt, soep klaarmaakt, haar popjes in bed of bad stopt, dingen repareert met haar gereedschap,…
Televisie is vooral in het ochtendritueel geslopen. Na haar fles mag ze in het grote bed eventjes TV kijken. Tja, en daar is het niet altijd hetzelfde om naar te kijken. Regelmatig reageert ze met “niet goed” . Sesamstraat vindt ze momenteel heel intrigerend. Ook Piet Piraat kan ze wel smaken.
Ze leeft heel erg in in een verhaal (zowel bij boekjes als bij TV). Soms is ze echt “bang”

Favoriet speelgoed is zowat alles wat hier staat. En dat is veel!! Er komt ook steeds meer bij. Enkele toppers dit moment: mini popjes, mini diertjes, muziekinstrumenten, puzzels, BOEKEN,…

Taal: Isla is een echte babbelaar! Ze praat in grammaticaal goede zinnen (soms zelfs 7 woordzinnen, we vallen hier regelmatig omver) en gebruikt heel wat mimiek en lichaamstaal als ze praat. Heel leuk om te zien!Ze begrijpt heel goed wat we zeggen, maar door haar peutergepuber negeert ze ons soms compleet of doet alsof ze er geen snars van snapt. Maar we hebben haar door ;-)
Telefoneren lukt soms heel goed (vooral met papa), soms is ze zo onder de indruk van de stem aan de andere kant dat ze helemaal niets meer uitbrengt.

Zelfstandigheid: Isla wil ALLES zelf doen. Dat gaat van drinken uitschenken, de tafel dekken, puffen, aankleden, douchen, tanden poetsen, afwassen, mama en papa helpen, stofzuigen, kleding sorteren, was wegleggen, koffer maken, vaatwas uitladen, was ophangen, in de tuin werken, poetsen, helpen koken,…  … ongelooflijk. Af en toe zouden we het tempo wel wat willen opdrijven (man zo traag dat het soms verloopt, zeker in de ochtendspits)
Of we knijpen een oogje dicht, maar wonder boven wonder gaan de meeste dingen heel goed. Maar ik blijf er van overtuigd dat Isla ooit stopt met al dat helpen…

Zindelijkheid: ’s Nachts is er nog geen sprake van zindelijkheid. De pamper kunnen we ’s morgens bijna uitwringen… Overdag zijn de zindelijkheidsresultaten “wisselend”. ”Kaka” doet ze thuis vaak op de pot of zelfs op toilet. Ze geeft dit ook aan “ik moet kaka doen”. Het ons komen zeggen zit er nog niet in, we moeten echt in haar buurt zijn om haar boodschap op te vangen.
“Pipi” wordt soms ook al “meegedeeld”, maar meestal niet op voorhand.
Als ze in haar blote poep rondhuppelt blijft ze vaak muisstil staan als er een plasje tussen haar benen loopt. Aangezien Isla nogal in een “neen-stadium” zit, wachten we nog even af om echt een potjesroutine in te bouwen.
In de kribbe zijn er nog geen potjesresultaten. Deze week ging ze in mijn bijzijn en op mijn aanmoedigende woorden wel heel flink pipi doen op het potje.
Niet forceren zeker? Het komt wel…

Kribbe / thuis: Isla begrijpt heel goed of het een kribbedag is of niet. Ze is graag thuis, maar gaat heel graag naar “het klasje” of bij de “kiendjes” ook. Gelukkig maar nu ze 5 dagen per week gaat!!
In de kribbe kent ze de vaste begeleidsters en alle kindjes bij naam. Thuis vertelt ze regelmatig over wat ze gedaan heeft of wat er gebeurd is (al is er nog heel wat voorkennis of gerichte vraagstelling nodig). In tegenstelling tot een half jaar geleden waar ze alles liet vallen om naar huis te snellen, blijft ze nu vaak verderspelen of in de kribbe bij het speelgoed in de gang “plakken”.

Tijd is nog nooit zo voorbij gevlogen als de afgelopen 2 jaar. Soms lijkt het gisteren, toch huppelt er hier een superpeuter rond.

“We love Isla?”  

“Yes!” “Yes!” “Yes!”

7 reacties

  1. Gelukkige verjaardag Isla!
    Ook proficiat voor mama en papa! Want hoe je’t draait of keert: een baby / peuter al twee jaar lang liefdevol verzorgen en opvoeden, dat verdient een even grote hoera!!!


  2. Proficiat :)

    (en hoe lang heb je daaraan geschreven zeg?)

    Knappe Isla, maar dat hadden we natuurlijk allan door :)


  3. Proficiat!! Zowel voor knappe Isla en de ouders.

    Heel mooi, volledig en leuk verslagje trouwens! Moet wat tijd ingekropen zijn…


  4. Zo tof zeg, dat verslag. Zeer leuk voor later!!
    Hip hip hoera voor Isla, geniet er van


  5. Heel leuk verslag om lezen! Zal plezant zijn voor haar later om te zien hoeveel tijd en werk mama (en papa?) erin gestoken had :)

    Ze doet het dus uitstekend! Ook vanuit huize KleinKonijn een heel gelukkige verjaardag gewenst en dat jullie nog veel amusante momenten met haar mogen beleven! :)


  6. schitterend verslag! De grondigheid en kundigheid waarmee je dat neerpent… niet normaal! En ook voor Isla ongelooflijk leuk als ze dit later allemaal kan lezen.
    Nog een dikke proficiat voor Isla en jullie 2. Want ze blijft natuurlijk jullie liefdescreatie! Geniet er nog van.


  7. @ iedereen: zo een verslagje vind ik niet zo moeilijk te schrijven. Dat rolt er nogal gemakkelijk uit (pas op, ik schrijf dat niet in 1 keer hoor en ik moet dat beroepsmatig ook wel doen, vandaar…).
    Het moeilijkste vind ik weten welk verslag het meest up to date is (aja wordpress slaat soms ook een versie op en dan weet ik niet meer welke versie ik moet vervolledigen of aanpassen).
    En neen, de papa schrijft dat verslag niet. Denk als hij dat moet uitTYPEN hij er heel lang mee bezig is ;-)



Laat een reactie achter