Ten aanval!!!

Het label “allergisch aan huisstofmijt” gaf me richtlijnen. Duidelijke “to-do’s”. Het ene leek al wat haalbaarder dan het andere, maar goed ik schoot in actie. 
Wederhelft wist (na 9 jaar) niet dat ik zo veel opruim- en kuiscapaciteiten had Je ziet, “het label” is dus ook ergens goed voor… Aja, want voor je kind doe je gewoonweg alles. Dat blijkt maar weer.

De wasmachine draaide overuren: knuffels, lakens, kussens, gordijnen,… alles werd eens goed gewassen en op minstens 40° om al die huisstofmijtbeestjes te doden. Niet dat dat nooit gebeurde, maar toch niet elke week of maand of… zoals op ons lijstje stond natuurlijk.
Nu pieker ik me nog suf hoe ik dat allemaal moet onthouden wat wanneer gewassen is en wat ik best op welke dagen doe enz enz. Misschien moet ik eens bij de lijstjesgoeroe Tamara  (of Islabel of Kim of…) in de leer gaan om een goed en haalbaar systeem in elkaar te steken

De kribbe schoot eveneens in actie (waar ik natuurlijk heel blij om ben)
- Stofzuigen gebeurt niet meer in Isla haar aanwezigheid. Eigenlijk best wel jammer voor haar, want ze vindt dat zooooo leuk en kan zo cool de knoppen aan- en uitstampen met haar voeten.
- Een doek die voor de gezelligheid aan het plafond in het slaapgedeelte van de oudste kindjes hing werd verwijderd.
Qua kuisnormen voldoet de kribbe mijn inziens meer dan zeker aan alle regels.

Thuis kreeg Isla haar kamer en speelhoekje in de living een grondige beurt. Er kon eigenlijk wel wat aangepast worden ook…
Sommige dingen buiten: speeltapijt, een deel knuffels (en ze heeft er nog heel veel!), open rekken vol spullen, mickeymouse-zetel, kartonnen dozen, kartonnen speelhuisje.

Isla haar slaapkamer voor (rommel, rommel,… en dan werden het logeerbed vol kussens, de wieg vol knuffels, het speelgoed bovenop de kast,… niet eens op foto vastgelegd).

Isla haar slaapkamer na: 3 nieuwe dossierkasten (leve de makro en haar promoties), een anti-allergie kussen voor dochterlief, 2 bakken vol knuffels, interieurstickers om alles wat “kindvriendelijk” te maken. Ze mocht die stickers zelf kleven, waardoor ze wat dansen…

Isla is in ieder geval reuzeblij met haar “nieuwe kamer”. Het hoofdkussen vindt ze fantastisch en elke ochtend ligt ze te genieten op haar kussen om zo haar “vissen” te kunnen bewonderen.

We zijn dus goed op weg… 

Als we hier blijven wonen zal Isla het met deze kamer moeten doen. Echt alles van de muur halen doen we niet. Het klinkt er nu al zo hol en het blijft ten slotte een kinderkamer…