Ja da’s lekker!

Isla eet een boterham met siroop.
Mama en bobonneke eten een boterham met kaas / ham en wat sla.
Isla: “Wa’s da(t) op oe(u)w boter-ham?”
Ik: “Bobonneke heeft sla op haar boterham, mama heeft dat ook. Dat maakt de boterham lekker.”
Isla wil natuurlijk ook sla, dus laten we haar maar doen…

Siroop en sla… ik ben benieuwd
Isla proeft: “mmm da’s lekker, dat maakt de boterham lekker”

Bobonneke en ik moeten onze lach onderdrukken want het was een ongelooflijk grappig gedoe…

Tja, ze heeft haar boterham niet opgegeten en ik moet zeggen dat ik het wel kan begrijpen…

Zwemmen

… in de living….

In het zwembad had ze (met mama en bobonneke) nog meer plezier!
Het was nochtans alweer veel te lang geleden…

Kleuren

Meestal zet Isla kriebels. De bedoeling is dat ze het op papier of karton doet, maar tegenwoordig test ze keer op keer uit of het echt niet op de grond mag
En dan komt ze “trots” en “uitdagend” zeggen dat ze een mooie tekening gemaakt heeft (op de grond ja!). 
Isla haar ”kriebels” zijn vooral lijnen of bogen (cirkels) of mini kriebels (die in haar ogen “letters” voorstellen). Echte duidelijke dingen zie ik er nog niet in, maar dat komt ongetwijfeld wel.
Vandaag zaten moeder en dochter samen aan het tafeltje te kleuren.
Isla imiteerde zomaar het inkleuren. Ik vond het wel knap

Probleemoplossend denken

Woensdag = thuisblijfdag.
Isla en mama lopen rond 10u nog in hun pyjama / badjas rond.

Isla is al op het potje geweest, maar door haar geswing op het liedje van mega mindy (mega verschrikkelijk ja!) vergeet ze een potjes-stop in te lassen. Gevolg: broek beetje nat.

Maar ik hoor geen kik. Isla doet haar natte broek zelf uit, haalt zelf een rokje uit haar kast en doet het aan.
Doordat er plots “Ikke rokje aan-ge-daan. Rokje van mij(n) ver-jaardag.” klinkt en ik Isla zie staan (in haar pyjamatrui en rok) en ze haar natte pyjamabroek in haar hand heeft, snap ik wat er is gebeurd .
Doodserieus gaat ze haar pyjamabroek in de wasmand gooien.
Ik moet toegeven dat dit initiatief een erg grappig tafereel was.

Bangerik of niet?

Hoewel ze al een halve week overtuigd was dat ze naar het circus wou (aja de misleidende reclameborden hingen op in de straat van de kribbe… met een tijger, olifant, kamelen,…)… zag ze het op het laatste moment niet zitten.
Ze was bang (donker? verklede toestanden?) en het lukte ons niet om haar van het tegendeel te overtuigen.

Omdat angst toch iets vreemds is, omdat ze wat mij betreft niet echt in een circustent moet zitten tegen haar goesting gingen we over naar plan B: de kermisssssss!

En op de kermis was er compleet geen angst te bespeuren. Omdat haar 5 jarig vriendje in de rups wou, wou madam dat ook. Chance dat papa dat zag zitten, want miljaar, mij krijgen ze daar met geen stokken in.
Vooruit vond ze leuk, mega snelheid ook nog… Achteruit keek ze maar bedenkelijk maar ze gaf geen kik.
En dat, dat vind ik knap en dat heeft ze echt niet van mij

Helemaal alleen…

Het lijstje dingen die ze “helemaal alleen” kan is al aardig uitgebreid en gelukkig komen er nog steeds dingen bij
Het gaat van: kranen opendraaien, kousen, t-shirt, onderbroek, broek,… aan- en uitdoen, in en uit het bad stappen, wassen en tanden poetsen, in de kinderstoel kruipen, boterhammen smeren, met lepel, mes en vork eten (soms nog wat onhandig uiteraard), bouillonblokje uit het papiertje halen en in de soep gooien, afwassen, afdrogen, vaatwas legen en alles wegzetten (met beetje hulp uiteraard), in en uit het bed kruipen… en ook op een paard zitten zonder steun.

Zo heel soms gedraagt ze zich nog als een hulpeloos wezentje. Ze zegt dan: ‘mama, (h)elpe(n), ikke baby…” en dan moeten we haar eten of drinken geven alsof ze dat niet kan. Of haar nog eens goed betuttelen en platknuffelen alsof ze net geboren is.

Zo heel soms is er dus nog een (behoorlijk groot) hulpeloos wezentje bij ons…
Zo heel soms… maar meestal is het een grote, flinke meid. En ergens, is dat toch een beetje vreemd…

Leesverslaafd

en wat ze dan nog “kiest” om te “lezen”

(brochure: Depressie bij jongeren)

Voorleesuurtje

Na een hele tijd het “5 dagen per week kribbe regime” heb ik het opvangplan weer maar eens veranderd. Op woensdag mag mevrouwtje voortaan thuis blijven.

Het plan voor de woensdagen was dat ik een volledige dag thuis, ongestoord voor school zou werken. Maar “het plan” en “de uitvoering” waren niet altijd hetzelfde….
Ook wist / weet Isla maar al te goed dat ik woensdag niet naar school hoef. Alles verloopt dan lekker relaxed. Zo relaxed dat we vaak moesten “racen” om net op tijd te zijn voor de soep (10u) en ze heel vaak vraagt om thuis te mogen blijven…
Op woensdagnamiddag zijn er bovendien maar heel weinig kindjes, wat het toch wat minder aantrekkelijk maakt. Vorige week vroeg ze zelfs meerdere keren waar alle kindjes bleven…

En wat deden we op onze eerste vrije woensdag?
Een eerste keer naar het voorleesuurtje in de bib.
Aangezien Isla liefst in de bib zou blijven wonen, leek het me een leuke activiteit. En dat was het ook!
Een vol uur bleef ze geboeid luisteren en alles goed observeren (ze hield wel de hele tijd haar gekozen boek op haar schoot, zo grappig).

Net voor de knutselactiviteit wou ik er vandoor… maar het werkte niet. Ze wou en zou ook een konijntje maken…
Maar natuurlijk heeft ze het niet helemaal zelf gemaakt

Voorleesuurtje in de bib, zeker voor herhaling vatbaar.

Associaties

We bekijken dat boek voor de eerste keer. Isla begrijpt wat de bedoeling is en met wat hulp kan ze de prenten gemakkelijk aan elkaar “linken”.
tandenborstel – tandpasta en vis – bokaal gingen heel vlot.
Mama: “En waar moeten de eitjes?”
Isla: “in de pan”

Geheimdoenerij

Isla speelt met de poppen. Het hele huis trippelt ze rond. “Kom ‘(een)s hier poppeke” hoor ik voor de hondersteke keer… en dan is het plots stil. Verdacht stil… Ik ga zachtjes op zoek en tref beiden in de kast. Ik besluit snel mijn compactje te halen en hoor “Nie(t) bang s(z)ijn in het do(n)ker poppeke, ik is (ben) hier”

Als ik nog een foto wil trekken, hoort ze me en zegt dat ik weg moet. “Mama, het poppeke weent. Ze is bang van oe (u)”.