Na de paasvakantie vond ik het zo verdomd dichtbij komen. S C H O O L.
In de kribbe ging M., Isla haar beste kribbevriendinnetje, naar school.
En Isla? Zij bleef als oudste achter, met een bende “kleintjes”.
Zielig, niet normaal!
Zeker toen M. donderdag haar broertje kwam ophalen. Isla was zooo blij dat ze M. zag dat ze M. ’s wang bleef “aaien”.
Tja, het doet haar iets, zo al haar vriendjes / vriendinnetjes één voor één naar school zien vertrekken. In haar bed zegt ze: “Mama, ik mis M.”
Maar op school (waar ik leerlingen begeleid) zag ik de andere kant, de instapperkes. Die maandag na de paasvakantie leken ze ’s namiddags ieder moment in slaap te kunnen vallen boven hun koek. En ik voelde hem, die krop.
Brrr koud kreeg ik er van.
En ik… ik zag die eerste schooldag precies nog niet zitten.
Maar dat is buiten Isla gerekend, want zij ziet dat wel zitten kijkt er wel naar uit. Elke dag vraagt ze wanneer ze naar school mag. Deze morgen leek het even dat ze zich zou bedenken met haar: “Ik mag nog nie(t) naar school, ik moet eerst nog een beetje ou-der worde(n).”
Dus gingen we vandaag ons mevrouwke inschrijven en kregen we een rondleiding. De eerste kleuterklas zal na de laatste instapdag 26 33 kleuters tellen en dat vind ik best veel… Zeker omdat er geen mogelijkheid is om eventjes te “rusten”.
Isla was heel enthousiast en luisterde als een voorbeeldig meisje. Ze sloeg ook alle informatie (zelfs als het niet echt tegen haar gezegd werd) op in haar bovenkamer want toen we langs dezelfde weg terugkeerden gaf zij ons de uitleg 
Het is dus beslist, na Hemelvaart, gaat Isla naar school… Aanvankelijk zullen we nog wat afwisselen met de kribbe, zodat ze voldoende rust krijgt en de overgang niet te “pijnlijk” verloopt.
‘t Is een grote stap, een hele grote… vooral voor de moeder.
.
