Bezigheidstherapie bij slecht weer

Commandant Isla

“Ik moet nuuuuuuuuuuu chieps hebbe(n)”
“Jij moet mij(n) potje gaan hale(n).”
“Jij moet mij onder-stoppe(n).”
“Jij moet met mij spele(n).”

enz enz

Of tegenspreken en blijven antwoorden… of als ik al eens durf vragen waarom ze X niet wil doen gewoonweg antwoorden met “daarom nie(t)”

Of… met opzet vanalles uitspoken als ik (zogezegd) net niet kijk (zoals soep uitgieten op haar placemat, op de stoel schrijven,…) en zeggen ” ‘t was wel per ongeluk hoor mama’tje”

Zot en moe word ik er (soms) van!
Wat zal ik blij zijn als ze volgende week dinsdag nog eens een dag naar de kribbe kan. Zo een ganse dag

Foto’s door Isla

…omdat ik bij het fototoestel “aanwezig was”, werd ik een foto- object. Ook het konijnenhok, haar benen, onze voeten en natuurlijk… Isla zelf kwamen aan bod :-)

En zo grappig… er volgde eveneens een “discussie” over waar je door moest kijken. Zoals je kan zien had Isla het fout

Bezigheidstherapie bij zonnig weer

Eerst badje nemen…

Tandjes poetsen in de hangstoel…

Meer moet dat op een zonnige dag niet zijn

Geplukt

Voor de (mini buurt)kermis van start gaat is er altijd één of andere wielerwedstrijd.
En die wedstrijd betekent: de volledige wijk afgezet met overijverige vrijwilligers die ons zonder boe of  ba terugsturen.

Isla: “Kijk ee(n)s, die meneer heeft een bord geplukt.”

Heerlijk zo’n uitspraken

Diela & Dola

Een kat vind ik zelf maar niets.
Een hondje zou ik haar gerust gunnen. Maar omdat we veel te klein wonen, helemaal niet haalbaar.
Kippen, tja daar heeft ze zelf zo weinig aan.
En dus mocht ze 2 dwergkonijntjes kiezen (en neen het is gelukkig geen koppel!) die ze zelf de namen Diela & Dola gaf.
Wie nu juist wie is, tja dat verandert wel eens

Kunst!

De voorlaatste schooldag was Isla wat ontgoocheld. Ze had die dag een “kindje” moeten tekenen voor een jarige jongen en zei: “Maar mama, ik kan geen kiendje tekenen… en de juffrouw toont nie(t) hoe da(t) moet.”

Na een “maar Isla, jij hoeft dat helemaal nog niet te kunnen”, beloofde ik haar toch om het thuis eens te tonen…
En dat deed ik. 1 keer tekende ik zo een typisch mannetje. Vooral om haar wat gerust te stellen en mijn woord te houden.
Op een andere dag, zonder het voorbeeld tekende ze toen (mits mijn aanmoediging. En wat heeft een kindje nog? Een buik? enz enz…): dit kindje

Pas op, ik ben me er van bewust dat dit eerder toevallig is…

Vandaag was ik toch wel onder de indruk. Isla wou heel graag schilderen en schilderde plots (rechts bovenaan) een kindje ”met een grote mond” , de ogen en neus zijn rood, het haar bruin. Ik moet zeggen dat ik er wel een kindje in “kan” zien.

Langs de andere kant gaf ze aan dat er op de andere tekening (rechts onder) 2 kindjes staan.
En dat, dat kan ik minder goed herkennen. Ze hadden ook ogen, een mond, een neus en haar, maar waar je dat kan vinden is voor mij een groot raadsel .
Ik herinner me wel dat 1 kindje 2 rode voeten had en die zie ik wel duidelijk staan.
En de kleurkeuze, die was beperkt tot 3 zelfgekozen kleuren, kwestie van toch niet te veel verf te verspillen

Gentse Feesten

Vakanties in Gent zijn meestal goedgevulde uitjes. De Gentse Feesten stonden ook op het programma.

De Feesten in een notendop:
De tramrit heen en terug is voor Isla een heuse sensatie

Er stond een voorstelling op het programma: “Sop” in Tinnenpot.

Leuk en interactief. Het enige wat Isla niet leuk vond: de lichten die uitgingen. Ze bleef daarom niet zitten tussen de andere kids, maar kroop voor de zekerheid op papa’s schoot. Het meedansen op het einde van de voorstelling, dat vond ze super! Het was daar enorm warm en daarom zit ze in haar onderhemdje

Boottochtje zal voor volgend jaar zijn, nu genoot ze nog van op de brug…

Kermisuitje, waar Isla zelf mocht kiezen wat ze doet, maar wederhelft remde haar motor-keuze zeker niet af. Integendeel ;-) Echt comfortabel zat ze daar precies toch niet.

De “flosj”, dat had ze nog niet zo goed begrepen… Ze stak wel haar hand in de lucht, maar iets grijpen dat zat er nog niet in…

Broer(tje)

Isla haar fantasie slaat soms een beetje op hol. Waar ze het allemaal haalt is voor ons vaak een groot vraagteken.

Momenteel heeft ze een broertje in haar buik. Heel grappig allemaal.

Isla: “Er s(z)it een broertje in mijn buik. In mij(n) buik is een bed en en een li-ving en een kusse(n) om op te sla-pen. Mijn buik moet nog open-gaan zodat mijn broertje er uit kan komen. “

Maar soms, zo heel soms is hij blijkbaar al geboren, want als Isla iets mispeuterd heeft en ze terecht gewezen wordt klinkt het vaak: “Da(t) was ik niet, da(t) was mijn broer.”

Iets gaan drinken

Ze doet niet liever.
Vaak stelt ze het zelf voor als we een terrasje passeren: “S(z)ullen we iets gaan drinken?”

  

Dat ze dan mag kiezen wat ze neemt zal wel met haar enthousiasme te maken hebben zeker
En neen, ze kiest niet altijd spontaan cola, maar toch vaak