En vandaag, vandaag was er dus tijd voor afscheid. Isla bleef gemakkelijkheidshalve nog tot vandaag ingeschreven in de kribbe. Niet dat het afscheid definitief is, want in schoolvakanties kan ze er tot ze 6 jaar is terecht. Als dat geen luxe is.
En dan is er natuurlijk ook nog nummer 2 
Ik wou iets spectaculairs doen, maar mijn hersenen konden het niet aan
En dus werd het: een kunst(schilder)werk van Isla, pralines, snoep voor de kids en dit:
En met al dat gezwanger zou een mens nog de belangrijke dingen des levens vergeten 
Vorige zondag.
En fier dat zij was, en fier dat wij waren niet te doen.
Kermis, op dit moment in mijn leven echt schoon
Miljaar… die zwangerschapskwaaltjeskwalen. Hier des huizes is dat NIET te doen.
Ik weet weer waarom die vorige bevalling zo meeviel, aja de hele weg er naartoe was een echte leiijdensweg.
En hey, dat is het nu dus ook.
Alles op een rij:
Oooo ‘t is toch zo schoon… zwanger zijn. Al vind ik dat vooral op een ander.
En nu ga ik nog een beetje eten en tegen mijn vermoeidheid vechten (zelfs na een dutje)
En ‘t is voor 16 maart ofzo.
Heel lang geleden, wou ik nooit kinderen. Zoals in NOOIT!
Te veel gedoe, te veel risico’s,…
Maar plots werd ik geraakt door een bliksem dat moedergevoel-gen en wou ik dus een baby.
En hup, een maand later was het al van dat en was Isla op komst.
Het roze wolkenverhaal had ik me toch wel even anders voorgesteld en het werd (op zijn zachtst uitgedrukt) zwaar, bij momenten heel zwaar. Amai kinderen, decibels, weinig slapen,… geen goede combinatie voor mij.
En toen had ik me voorgenomen dat ik nooit of te nooit nog door die bliksem geraakt ging worden. Nooit, ‘t was gewoon te vermoeiend.
Een jaar geleden had ik mezelf nog volledig in de hand.
Maar dit jaar niet…. en hup toch een beetje onverwacht (ik moet nog maar denken dat ik zwanger wil worden en lap….) maar zeker gewenst…
… ‘t is hier weer prijs!
Als alles goed gaat komt er dus in maart een spruit bij.
En om het helemaal “af” te maken blijf ik een jaartje betaald thuis. Leve het onderwijs
Aan zee racete Isla met haar loopfietsje rond. Benen in de lucht, kunstjes,… een plezier om ze te zien doen. Op haar gewone fiets kan ze wel rijden, maar zodra ze te scherpe bochten neemt dreigt ze regelmatig met fiets en al tegen de vlakte te gaan.
Dus dachten we dat ze liever met een loopfiets (first bike) zou rondcrossen en kochten we die als verrassing. We maakten de crusiale fout om dat te doen zonder het met haar te bespreken, zonder het haar in de winkel te laten proberen, zonder haar een roze exemplaar te laten kiezen,…
Aanvankelijk wou Isla het ding niet aanraken *slik* daar lag dan 130 euro in het gras te liggen. Na wat motiverende woorden stapt ze al rond met het ding tussen haar benen, maar echte liefde kunnen we het niet noemen. Zo weigert ze nog altijd om op het zadel te zitten.
Tja zoals met alles zullen we haar tempo moeten volgen zeker?
Ik ben benieuwd…
Ik: “En? Was het een leuke of een stomme dag vandaag?”
Isla: “Een suuuuper-leuke suuuperdag tot aan het plafon(d)”
En toen was er de 2de vakantieweek (8 tem 15 aug) aan zee. Overwegend stralend blauwe hemel en aangename strandtemperaturen.
Bobonneke ging als extra entertainer mee en daar was Isla heel blij om !
Op het strand maakte Isla een vriendinnetje waar ze de dag erna afsprak. Schattig!
De 2de namiddag waren wij iets eerder op het strand en maakte Isla zich al wat zorgen dat haar “vriendinnetje” niet zou komen…
Toen ze elkaar eindelijk zagen (want 30 min kan toch lang zijn, zelfs als je ondertussen in het water speelt) zei Isla: “Ik dacht dat je nie(t) meer s(z)ou kome(n).”
De dames speelden heerlijk samen, voerden grappige conversaties, wasten schelpjes, kochten een bloem in een strandwinkeltje, maakten modder om dan tot de vaststelling te komen dat het water dan “weg” is, vulden samen hun emmertje aan de douche (waar geen van beiden aan de knop kon),… en keerden telkens voorbeeldig terug naar het “huisje”.
Natuurlijk hielden we ook een oogje in het zeil, maar eerder van op een afstand.
Ongelooflijk vind ik dat. Thuis nooit maar dan ook nooit willen douchen en aan zee in die ijskoude douche de grootste lol hebben. Van haar lichte watervrees was dus absoluut geen sprake meer.
En neen, gelukkig is ze niet in zee gevallen. Al zag ik dat rampscenario wel voor me ;-)
Het is al wat geweest met de dwergkonijntjes. Na een week had 1 beestje diaree en naar ‘t schijnt is dat geen goed teken, dan stoppen ze met eten en gaan ze dood. Hmmm…
Na het internet wat afgeschuimd te hebben bedacht ik dat ze misschien wat te veel (nat) gras verorberd hadden en dat de darmpjes wat in de war waren…
Nico’s idee was het zieke beestje medicatie tegen diaree in de mond te spuiten (zo oplospoeder dat nog in ons apotheekkastje lag van toen Isla een baby was). Dus zogezegd, zo gedaan. Schoonmoeder opgetrommeld (want wederhelft was er niet) om de mond van dat beestje open te wringen en dan met een spuitje dat mengsel er in.
Ook wat ander voer gehaald, waar Isla tegen een wildvreemde man zei: “Mijn konijntjes s(z)ijn ziek, misschien gaan ze dood. Boem patat, kop eraf.” Hmmm
Voor jullie denken dat die beestjes Isla koud laten, ’s avonds zei ze tegen mij: “Als mijn konijntjes dood zijn, ga ik wel wenen.”
En na het bruin, kreeg ook het wit konijn ”het”. We herhaalden het hele genezingsproces en spraken de beestjes dagelijks goede moed in…
En het ging over, zowel bij Diela, de bruine als bij Dola, de witte.
Gelukkig maar!
Voorlopig zitten de beestjes op ‘t beton en ze hebben het daar wel naar hun zin. Isla wil haar konijntjes voortdurend aaien. Diela vindt het best leuk en komt elke keer naar Isla toe als het hok geopend wordt, Dola is eerder bang en verstopt zich.
Gevangen! Ik heb nog wel foto’s, maar jammer genoeg geen scanner.
Ikzelf, ongeveer 1 jaar oud.
En zo grappig. De stoel waar ik inzit heb ik ook voor Isla, gekocht in de Kringwinkel.
… moeten we buiten! Bij tropische temperaturen liefst in een zwembad
Vorig jaar koos Isla voortdurend voor de (hoogste) glijbaan. Maar na het “verzuipincident” eind juni was haar enthousiasme IN het water iets minder. Ze bleef opvallend vaak aan de kant.
Och, dat zal er ook wel weer uitgroeien zeker ?
You are currently browsing the isla en ? blog archives for augustus 2009.
