…ligt bij de dochter soms hoog.
Heel hoog.
Te hoog volgens mij.
Met haar tekenlatje tekende ze in de kerstvakantie een krokodil, kleurde alles in en wou toen een hartje tekenen.
Opeens begon ze te wenen… haar hartje was geen echt liefdeshartje. Ik begreep er niets van, maar volgens Isla hebben echte liefdeshartjes een puntje…
Ik kon nog net voorkomen dat ze de tekening scheurde.
Mijn “maar ik vind dat wel heel mooi hoor, hartjes hoeven toch geen puntje te hebben om een liefdeshartje te zijn” gingen het ene oor in en het andere uit…
Isla herbegon…
En tekende juist hetzelfde. Ze hield het latje anders waardoor de 2 krokodillen naar elkaar kunnen kijken.
Na wat onderhandelen mocht haar mislukte versie (rechts) ook opgehangen worden…
Maar helemaal weg is haar frustratie over de liefdeshartjes niet, want onlangs was ze weer heel verdrietig / boos toen haar hartje zoals het rechter uitzag.
Ik hou mijn hart al vast voor het 1ste leerjaar volgend jaar 
