En dan?

En dan volg je een infoavond over cyberpesten van de crew van de politie.
En ineens besef je nog meer dan anders dat iedereen, maar dan ook iedereen hier “kan” meelezen.
Pas op, die “iedereen” is wel relatief, want ik ben me er zeker van bewust dat het hier voor veel mensen nu ook weer niet zooo interessant is

Hij waarschuwde dat je moet opletten als je foto’s of filmpjes post, omdat die door iedereen kunnen gedownload worden. Ja, ook nadat je ze zelf verwijdert kunnen ze ergens anders in een andere context kunnen opduiken (als iemand ze gedownload heeft).

En hey, laten die foto’s nu één van de redenen zijn waarom ik een blog bijhou. Ik ben als de dood dat ik ooit al mijn foto’s verlies door een stomme pc-crash (en dat komt wel degelijk voor, spreekt uit ervaring)

OK, maak dan een back-up hoor ik u denken.
Maar dan deel ik de foto’s toch moeilijker, zeker met familie aan de andere kant van het land
En ook, de chaoot in mij vindt dat nogal een tijdrovend en verwarrend werkske omdat ik steeds vergeet wat ik waar heb opgeslagen enz

En ok, misschien wist ik dat eigenlijk wel. Misschien ben ik te naïef of te goedgelovig om te geloven dat het ons eigenlijk ook “kan” overkomen, dat pedofi*len ons foto’s ook “kunnen” komen downloaden…
Misschien doe ik daardoor aan struisvogel, want “zo slecht is de wereld nu toch ook niet, toch?”

Maar ik schrok me een bult van de kleinemeisjesfoto’s in bikini of halfblote toestanden die de politie onderschept bij van die “vieze ventjes”… Hier denk ik voortaan meer dan 2 keer na als ik zwem- of strandfoto’s heb en ook de onderbroeken- of nudistenfase zal ik best alleen nog in woorden posten .

Tijdens de infoavond viel mijn mond meerdere keren open van verbazing toen de politieman (5oj) live (als een meisje van 21) een chatroom binnenging en je aan de andere kant van de cam al snel een blote piemel zag verschijnen.
Of via chatroulette (wat ik dus absoluut niet kende), liet hij dus de pc live een willekeurige persoon kiezen om mee te chatten. En amai, daar kwamen ook nogal veel stijve exemplaren voorbij.
Slik. Djeezes zeg!
En kijk, daar was ik me niet van bewust. En ik ga proberen om dat allemaal te onthouden.

Die pc-ontwikkelingen, ik snap er vaak geen jota van.
Ik moet nu al vaak aan mijn leerlingen (secundair) vragen om mij iets uit te leggen, zoals
- hoe kan je nu boos zijn op iemand in de echte wereld om dingen die enkel virtueel gebeurd zijn (liefdeshistories op facebook met onbekenden enzo) of
- hoe kan je nu iemand facebookgewijs als vriend hebben als je die in het echte leven helemaal niet kan verdragen?

Ik kan daar dus allemaal niet bij.

Ook mijn wachtwoorden steek ik nog eens allemaal in een nieuw jasje, en bij de hulpvragen vul ik nonsenswoorden in op advies van de politie, want het was ongelooflijk griezelig om te zien hoe snel hij de antwoorden van die vragen bij onbekende personen teweten kwam.

Boeiende avond, dat wel!